Mosel Jaargangen

Wat is nou het verschil tussen een goed en een slecht jaar? Dit klinkt waarschijnlijk voor u als wijnkenner en liefhebber naar een heel eenvoudige vraag en dan zou ik het antwoord eveneens moeten weten. Als inboorling van de Nieuwe Wereld is het echter niet zo voor de hand liggend! In Zuid-Afrika zijn “slechte” jaargangen net iets minder goed als “goede” jaargangen, enkele uitzonderingen daar gelaten. En dan hebben wij ook nog veel “uitstekende” jaren! Als dingen in de wijngaarden niet “normaal” verlopen, hebben de wijnmakers het over “wat lastigere” jaren……. en zo blijkt dit ook in de Mosel! Tijdens mijn wijnsafari naar de Mosel in mei heb ik vanuit mijn professionele belang alleen naar Riesling gekeken. De bedoeling was tweeledig: ten eerste om het verwantschap tussen de terroir en de wijn te leggen en ten tweede om dezelfde wijnen over meerdere jaargangen te beoordelen om beter zicht te krijgen op de klimatologische invloeden op de wijn. Vorige week heb ik in het stuk “Mosel Terroir” de eerste vraag reeds beantwoord. Om de jaargangen te vergelijken was iets moeilijker. Veel producenten die ik bezocht heb waren dusdanig kleinschalig dat er weinig oudere jaargangen te proeven waren. Meestal waren alleen wijnen uit 2011 beschikbaar en soms enkele  uit 2010 (Walter J. Oster bijvoorbeeld, waar ik vorige week over geschreven heb). Hier zijn uiteraard goede economische redenen voor maar daar schrijf ik volgende week over! Gelukkig heb ik in Senheim de Jackpot geslagen!

 Weingut Stefanie Vornhecke bevindt zich in een moderne  wijnkelder aan de Zellerstraat, Senheim. Als je de straat af en over de daken van het dorpje kijkt, zie je gelijk de wijngaarden Senheimer Lay en Senheimer Wahrsager tegen de steile wand liggen. Hier heeft Stephanie haar 1,4 haRieslingstokken staan. Toen ik binnen kwam viel haar vriendelijke, brede glimlach gelijk op tegen de ongeschilderde betonnen muren achter haar. En, ze sprak Engels…..! Maar nog beter: zij heeft wijnen uit jaargangen zover terug als 2002, haar 1ste oogst!

Senheimer Lay Jaargangen

Toen ik uitleg gaf wat mijn bedoeling was met de proeverij, schonk zij 5 glazen naast elkaar: 2010 Senheimer Lay Riesling Spätlese, 2009 Senheimer Lay Riesling Auslese, 2009 Senheimer Lay Riesling Spätlese Trocken,  2007 Senheimer Lay Riesling Auslese en, om de terroir van de Senheimer Lay te onderscheiden, de 2010 Riesling Hochgewachs Mild (uit meerdere wijngaarden). Eerst bleek de Senheimer Lay, ongeacht de verschillende predikaten, een typische traditionele Mosel Riesling te zijn met pure subtiele perzikaromas, een goede mineraliteit, fijne zuren en een licht bittertje in de afdronk. De Hoghgewachs was niet van dezelfde klasse!

Om te oefenen, proefde ik eerst en maakte mijn notities voordat ik Stefanie om uitleg vroeg. Wat als eerste opviel, was de volheid van de droge wijn (2009 Trocken). Dit komt door de alcohol – een flinke 11,5% en maar 6.3g restsuiker. Schitterende wijn trouwens! 2007 springt eruit als een warmere jaargang en Stefanie bevestigde dit ook. Op de neus kreeg ik veel intenser, rijper fruit en meer kruidigheid dan op beide wijnen uit 2009, wat als een bijzonder goed jaar in de Mosel geacht wordt. Beide wijnen uit dit jaar waren klassieke voorbeelden van Mosel Rieslings. En terwijl er helemaal niets mis is met het resultaat uit 2009, ging mijn voorkeur uit naar 2010! De zuren waren duidelijk aanwezig maar in perfecte balans met geconcentreerd steenfruit aromas en 38,2g restsuiker. De wijn was niet echt zwaar in de mond maar barstensvol van smaak. Misschien niet een traditionele Riesling maar met zo’n mond vol smaak – who cares!

(Dit klopt natuurlijk want dit was ook het geval in Italië en Bordeaux, dus…..) De zuren waren veel te hoog (bij veel producenten moest er ingegrepen worden!) maar de suikers waren op peil met de beste jaren die de Mosel ooit kende. Hoe komt het dan dat ten spijte van moeilijke omstandigheden en opeenvolgende terugslagen er toch zulke goede wijnen gemaakt kunnen worden? Haar oplossing was even geduld hebben. Een beetje extra hitte in de laatste dagen bracht de zuren iets naar beneden en joeg de fenolische rijping effe aan. Het resultaat, ook te zien bij andere kwaliteitsproducenten, zijn bijzondere, intense wijnen van een bijzondere oogst uit een allerminst “normale” jaargang!

 Is jaargangen nog relevant?

Nu ontstaat de vraag, gezien alle kennis en moderne technieken of de jaargang nog z’n grote rol speelt als vroeger? Traditioneel zou 2010 een (nog meer) traumatisch jaar voor wijnproducenten geweest zijn. Producenten die niet voldoende kennis of moderne techniek hebben, hebben niet goed gepresteerd –  bewijs hiervoor is er voldoende. Dus gezien uit een traditioneel perspectief was 2010 geen goed jaar. Maar tussen veel iets-onder-het-gemiddelde wijnen zijn ook wijnen van sterrenniveau en voor mijn “nieuwe wereld smaak” valt ’n vollere wijn met een hoger alcoholpercentage goed in de smaak!

Misschien moeten wij weg bewegen  van “goede”en “slechte” jaren en meer focussen op “traditionele” en “bijzondere” jaren. Klimaatsverandering is een realiteit en ook in ons oordeel over en beschrijven van wijnen zullen wij eerder vroeger  als later, moeten aanpassen!

 


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *